'E
ddoie d''a notte, 'o vico s'è addurmuto.
Sulo
'o furnaro è apierto e dinto 'o scuro
veco
'e rimpetto l'ombre 'nfaccia a 'o muro
c'acconciano
'e ppalate int''o tavuto.
Nu
viecchio ha 'ntiso 'o ccavero, è trasuto.
Senteva
friddo, e steva miez'annuro.
-
Patro', me scarfo? - Scàrfate. - Ve giuro
ca
m'ha pigliato 'o friddo. - E staje susuto?
Còccate.
- E addo' me cocco? 'Nterra? E i' moro.
-
Nun tiene casa? - Niente. E s'accustava.
'O
ccavero d''o furno è nu ristoro.
Vintiquatt'ore
e cchiù ca nun magnava.
E
stette cu 'e furnare, 'mmiez'a lloro.
Assieme
a 'o ppane frisco ca addurava.